Op kamp…. mag het een feestje zijn?

De laatste dagen van het schooljaar hadden wij traditiegetrouw weer een kamp. Dit jaar hadden wij een vrij grote groep met leerlingen die nog nooit met ons op kamp waren geweest, maar wel elders.

Het was schokkend om te zien en horen hoe “traumatisch”die eerdere kampervaringen zijn geweest . Kinderen die niet wilden blijven slapen, kinderen die geen vertrouwen hadden in onze activiteiten als ze niet precies hoorden wat we gingen doen. Je zou immers wel eens voor onverwachte verrassingen kunnen komen te staan. In de loop van het kamp konden ze zich ontspannen, en tot slot wilden ze niet meer weg.

Dit zette mij aan het denken: wat doen wij anders dan veel anderen, en wat maakt dat kinderen zich veilig voelen op een kamp en dus kunnen genieten. Daaruit ontstonden de volgende tips:

  • Het kamp is er voor de kinderen en niet andersom!
  • Zorg dat je programma flexibel is en makkelijk om te gooien of aan te passen. Wat heb je aan een leuke speurtocht die verwatert door de regen, de zon, te vermoeide kinderen etc…. En die speurtocht is leuker met 10 gemotiveerde enthousiaste kinderen dan met 20 jengelende zeurende kids.
  • Zorg dat er altijd een begeleider is die niet is ingeroosterd bij een activiteit; dan is er ook ruimte voor een kind om even niet mee te hoeven doen. Sommige kinderen hebben meer rust en ruimte nodig dan anderen.
  • Kinderen moeten al zoveel, een kamp mag ontspannend zijn. Zorg dus dat er ruimte is voor vrijheid en eigen invulling: Voorbeeld:  Voor een aantal kinderen was het bosspel geen succes, zij zijn eerder met een begeleider teruggegaan. Bij terugkomst hebben zij nog uren hun eigen spel gespeeld.
  • Zorg dat er voldoende materiaal is voor ongeorganiseerde activiteiten: gezelschapsspellen, ballen, verkleedkleren, huttenbouw materiaal, tekenspullen , strips etc. Voor sommige kinderen is het constant bezig moeten zijn in een groep erg veel gevraagd. Even alleen of met een vriendje spelen kan fijn zijn.
  • Zorg voor activiteiten waarbinnen ruimte is voor eigen inbreng: hutten bouwen, vlotten maken,  zwemmen etc. De hele dag verplichte, gestuurde activiteiten (zoals spellen, speurtochten, opdrachten etc) is te veel.
  • Keten: sommige mensen denken dat keten erbij hoort…..ik vermoed dat keten erbij hoort als de kinderen overdag te weinig ruimte hebben gekregen om te doen wat ze leuk vinden. Bij ons komt dit zelden voor: we leggen de kinderen uit waarom we een bedtijd hebben afgesproken: anders is het de volgende dag namelijk niet gezellig meer. Als je niet kan slapen kan je nog even lezen oid.  Een mooi verhaal voor het slapen gaan creëert een rustige sfeer waarin ze makkelijker gaan slapen. Voor de tieners merken we dat het belangrijk is hen de ruimte te geven nog lang door te kletsen, de grenzen zijn echter wel duidelijk.
  • Zorg dat de kinderen die echt hun slaap nodig hebben die ook krijgen! Garandeer die veiligheid en geborgenheid.
  • Nachtspelen vinden heel veel kinderen echt eng, al durft niet iedereen dit toe te geven. Dwing een kind nooit mee te gaan, en zorg dat het open en neutraal gezegd kan worden als het bang is. Maak het bespreekbaar en zorg dat er een alternatief programma is waar ze voor kunnen kiezen. Persoonlijk zou ik met basisschoolkinderen geen nacht/bosspel doen. Vaak is met de oudsten een nachtwandeling al spannend genoeg. Ook veel tieners zijn overigens nog bang in het donker, stuur ze nooit alleen op pad! (droppings zijn wat mij betreft echt niet aan te bevelen!)
  • Voor sommige kinderen is het eten een enorm probleem: het is anders dan thuis. Dwing een kind niet te eten wat het niet wil: het komt die paar dagen ook wel door met alleen maar boterhammen met pindakaas. Zoek met een kind dat echt te weinig eet  samen naar dingen die het wel lekker vindt. Als je van te voren weet dat het problemen gaat opleveren, kan je de ouders vragen wat voeding mee te geven dat het kind wel eet.
  • Beperk het eten van suikers! Veel kinderen kunnen hier slecht tegen en erg druk van worden. Diksap ipv ranja, suikervrije koekjes, ijsjes en snoepjes uit de biologische winkel, een wortel om tussendoor te knabbelen, rozijnen en nootjes als snack. Kortom er zijn genoeg lekkere suikervrije versnaperingen die het kamp tot een feestje maken.

Er zijn vast nog véél meer tips te bedenken, maar ik stop ermee. Tot slot nog even een prachtige ervaring waarvan ik getuige mocht zijn afgelopen week:

Kees van 14 had op zijn vorige school een brugklaskamp meegemaakt. Hij was geplaagd en heeft het vreselijk gevonden. Ergens anders slapen dan thuis deed hij nooit, alleen op dat kamp moest hij wel…. Hij wilde de eerste dag bij ons dan ook absoluut niet meedoen met de georganiseerde activiteiten en bouwde onderwijl een eigen hutje. Van slapen was al helemaal geen sprake; zijn moeder haalde hem ’s avonds op en bracht hem de volgende dag bij het ontbijt terug. Kees ging mee naar het bos en begon te genieten. Tot grote verbazing van iedereen besloot hij ’s avonds in de tipi te blijven slapen bij de anderen van zijn groep. Zijn moeder bracht een tentje voor het geval hij liever alleen sliep. Kees ging ’s nachts met de andere tieners mee het bos in en gaf aan dat hij bang was. Dat maakte dat anderen ook open gingen en erover gesproken werd. Het nachtspel werd aangepast en Kees heeft die nacht zichzelf overwonnen: hij sliep in de tipi!

Geen dwang, ontspanning, respect en ruimte maakte dat Kees deze stap kon maken. Mooi was ook te zien hoe andere jongeren hem erbij hebben ondersteund. Bij het afscheid nemen hoorde ik een meisje van 16 zeggen: “Kees, ik vond het zó tof van je dat je bent blijven slapen!”

kamp….daar groei je van!

Advertisements

~ door hannahdvb op juli 8, 2012.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: