Koning winter wil niet slapen

Een verhaal voor kleuters over koning Winter en de Lentefee.

“Het is al bijna lente en er ligt nog zoveel sneeuw!” De lentefee zuchtte eens diep. Zij wilde zo graag naar buiten gaan en overal bloemen tevoorschijn toveren. Maar hoe  kan dat nou als die koning Winter steeds maar sneeuw bleef strooien?

Ze besloot maar eens met hem te gaan praten.

De lentefee liep naar de hoge berg waar boven op het topje grote  koude ijspaleis stond. Zij klopte op de deur.

“Wie is daar?”bromde een oude stem

“Ik ben het, je vriendin de lentefee!”riep zij met haar liefste stemmetje

De koning deed zelf open en liet haar lachend binnen.

“Je komt net op tijd,

ik was net  heerlijke sneeuwballen aan het frituren”

Wil je er ook een paar?”

Bibberend knikte de Lentefee en trok haar jas van tulpenblaadjes eens extra goed om zich heen.

Toen ze gezellig  zaten te smullen zei de lentefee voorzichtig:

“Koning Winter weet je, het is bijna lente…..”

“Ja ja, feetje”, antwoordde de koning”en ik ben wel oud, maar nog lang niet moe!”

“Toch is het wel tijd dat je gaat slapen, het is zelfs de hoogste tijd”’ zei de Lentefee

“Maar ik wil niet” zei de koning en hij wreef eens goed in zijn ogen

“Je moet toch echt….”zei de fee.

“Nog even een paar sneeuwballetje gooien” smeekte hij de Lentefee

“Nou vooruit, eentje dan”

Koning Winter rende naar buiten en begon een sneeuwbal te rollen. Hij werd groter en groter.

“Zo is hij wel groot genoeg ”zei de Lentefee

“Nee hoor, je zei dat ik nog één sneeuwbal mocht gooien, maar je zei niet hoe groot die moest zijn.” Koning Winter rolde en rolde maar door, totdat hij er niet meer overheen kon kijken.

“Nou kan je hem niet meer gooien…” zei de Lentefee.

“Ja maar deze wel!”riep de koning lachend. En voordat zij er erg in had had ze een sneeuwbal in haar nek. Ze rilde over haar hele lijf.

“Kom, nu ga je slapen” De Lentefee pakte koning Winter bij  de arm en wilde hem mee naar binnen nemen.

“Wacht nou even, ik moet meneer Sneeuwman nog welterusten zeggen, en meneer Hagel, en de Noordenwind en tante Sneeuwstorm en….”

“OK dan, maar schiet je wel een beetje op?”mopperde de Lentefee.

Koning Winter ging naar al zijn vrienden, gaf ze een dikke zoen en wenste hen welterusten. Toen ging hij eindelijk met de Lentefee mee de trap op naar zijn slaapkamer.

De koning rende naar zijn bed en begon erop te springen alsof het een trampoline was. Daar was de Lentefee het helemaal niet mee eens: “Eerst je pjama aan, koninkje”zei zij beslist. “Pak maar een schone uit de kast” “Nog één sprong!” zei de koning en maakte een driedubbele salto. Daarna deed hij netjes wat hem gezegd werd.

Toen de Lentefee zich even omdraaide om vast de sneeuwwitte tandpasta op zijn tandenborstel te doen kroop hij snel onder zijn bed.

“Hé koning, waar ben je nou” Ze zocht door de hele kamer, achter de kast, achter de gordijnen, maar ze kon hem niet vinden

“Boe!”ineens  pakte hij met zijn ijskoude handen haar enkels beet .

De Lentefee gilde, maar moest  ook wel een beetje lachen; “Kom, grapjas, nu echt je tanden poetsen , winterkoninkje.”

‘Bah tandenpoetsen, dat vind ik toch zó vies!” mopperde de koning

Maar de lentefee duwde de tandenborstel in zijn mond en voor de koning er erg in had zat hij al onder het schuim en kon hij niets meer zeggen.

‘En nu naar bed koning Winter, volgend jaar is er weer een nieuwe winter, en dan mag je weer wakker worden om met sneeuwballen te gooien, en ijs te maken”

Koning Winter kroop eindelijk lekker onder zijn deken van sneeuw. “Wil jij mij dan wel een verhaaltje vertellen over hoe de wereld eruit ziet in de lente?”

“Vooruit” zei de fee, en ze stopte de koning nog eens lekker onder .

“Er was eens ……” begon zei met haar zangerige stem

Ze was haar verhaaltje nog maar net begonnen of daar hoorde ze koning Winter al snurken.

“grrr  ffffffffffff  grrrr ffffffffffff”

Zachtjes gaf ze hem een kusje op zij voorhoofd en sloop op haar tenen de kamer uit: “Slaap lekker koning Winter en tot volgend jaar!

Gauw rende ze het koude ijspaleis uit en toen zij beneden in het dal aankwam zag zij de eerste sneeuwklokjes al hun kopjes boven de grond uitsteken. Ze maakte de bloemenelfjes wakker met haar toverstaf . “Kom, wakker worden, koning Winter slaapt, tijd om op te staan!”

En terwijl koning Winter eindelijk droomde van sneeuwmannen en ijsbanen, toverde de lentefee 1000 kleuren in het land.

copyright artimedes VOF 2013

Advertenties

~ door hannahdvb op januari 24, 2013.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: