de olifant en de muis, een verhaal over ruzie

 

“Dat is nou al de zoveelste keer!”

De muis stak zijn vuurrode kopje uit zijn hol.

“Kan het wat zachter, ik sliep net”

“Ik liep alleen maar even naar de wasbak om mijn tanden te poetsen” trompetterde de olifant zo zacht als hij kon.

“schreeuw niet zo, hangbuikzwijn!”

piepte de muis weer op zijn hardst.

“wat zeg je?”

“laat maar….”

 

Verontwaardigd trok de muis zich terug en zette een muziekje op.

Maar juist op dat moment had de olifant die boven hem woonde ontzettende zin in een paar liter thee. Hij liep naar de keuken; op zijn tenen.

“Olifant!!!!!” Piepte de muis woedend “ ik kan zo mijn muziek niet meer horen; en je loopt uit de maat!”

 

De olifant slaakte zo’n diepe zucht dat alle kussens door het huis vlogen

Nooit kon hij zich eens even rustig in zijn huis verplaatsen of de beneden buurvrouw kwam weer klagen: gek werd hij ervan!

 

“Muis” fluisterde hij,” ik wil met je praten”

“praten? Schreeuwen zal je bedoelen!” piepte de muis.

“Wil je praten of niet?”

“OK” zei de muis, “” jij maakt altijd zo’n herrie!”

“En jij loopt constant aan mijn kop te zeuren” zei de olifant, ik kan geen stap verzetten of jij komt alweer klagen; geen moment rust heb ik hier”

“Nee, Ik heb geen moment rust zal je bedoelen!’

“nee ik, onruststoker!”

“aardworm”

“neushoorn”

“mol”

“flapoor”

”puntneus”

 

En zo ging het maar door, moe van het schreeuwen en schelden ging ieder weer naar huis.

De volgende dag toen de muis weer 453 keer verontwaardigd haar beklag had gedaan stelde de olifant voor een “oplosser”te gaan zoeken. “Laten we naar de oorworm gaan, die heeft altijd wel goede ideeen” Daar kon de muis zich in vinden, en samen liepen ze naar de oorworm, dat wil zeggen de olifant zette een stap, en een halve dag later was de muis ook gearriveerd.

 

De oorworm zette zijn bril op en bekeek de oren van de muis en de olifant eens van top tot teen. Hij luisterde naar hun verhaal en zei: “juist, als ik het goed begrijp muis heb je last van de geluiden die de olifant maakt. Aangezien ik veel verstand van oren heb; adviseer ik je om watje in je oren te doen, dat is dan 764 goudstukken…….”Hij schreef de rekening uit en ging verder met de ezel en haas die ook om zijn oordeel kwamen vragen.

 

En zo kwam het dat de volgende dag de muis met dikke proppen watten in zijn oren lag te slapen, tot ……de olifant wakker werd en een plasje ging doen. De muisje hoorde niks, maar trilde zowat  haar bedje uit.

Woedend was ze; woedend!

Ze stampte zo hard zij kon naar boven: “OOOOOOLLLLIFAAAAAAAANT!!!!!!!!”

 

De watjes waren dus geen echte oplossing. De muis stelde voor het pantoffeldier om hulp te vragen. Deze had een winkel in hoefijzers en ander schoeisel. Ze besnuffelde uitgebreid de poten van de muis en nog uitgebreider die van de olifant. “Dat izzzz, duzzzz heeel eenvoudig” zei het pantoffeldier”maatje zzzzevenenzzzzevntig en een half, vier zzzzztuks, ik zzzzal zzze even pakken” Het pantoffeliertje pakte een ladder en klom langs een kast die vol stond met dozen omhoog; en pakte  2 dozen waar op met grote letters stond : 77, rood. “hebbezzzz”

De olifant paste de vier prachtige rode pantoffels, bedankte het diertje en ging opgewekt naar huis terug.

Maar helaas, de volgende morgen was het weer raak. De muis hoorde en voelde nog steeds het gedreun . Zeker toen de olifant ook nog eens uitgleed op zijn gladde slofjes.De olifant werd doodmoe van het gezeur elke keer weer.

“muis” zei de olifant, nou moet het toch echt eens uit zijn”ga maar verhuizen dan heb je geen last meer van mij”

“ga zelf verhuizen, jij bent degene die stampt, ik niet” zei de muis
”Ik stamp niet, ik loop!!!!!”

“Nietus, jij……”

En net op dat moment ging de bel. De olifant deed open en zag vier enorme dunne poten voor zijn deur staan; zonder kop of staart, tenminste……dat dacht hij. Want toen hij  omhoog keek zag hij twee vriendelijke ogen die hem  aankeken. “kan ik soms helpen”sprak de giraffe ( want die was het)”ik hoorde hier zo’n gepiep en gestamp”

“Nou, komt U binnen” sprak de olifant, misschien heeft U een idee.

De giraffe liet de muis en de olifant allebei uitspreken en zei toen bedachtzaam:

“Tja, wie heeft er nou eigenlijk last van wie?”

“Ik heb last van de olifant”zei de muis.

“Als jij nou last hebt van de olifant, waarom moeten de olifant, de oorworm het pantoffeldier of ik dat dan oplossen?” vroeg de giraffe.

“”Ja maar ik heb last van die muis, ik kan geen stap verzetten in mijn eigen huis!””zei de olifant

“Kan jij soms bepalen of de muis moet veranderen? Dus wie moet jou probleem dan oplossen?”sprak de giraffe ”

De muis en de olifant werden er een beetje verlegen van, want ze begonnen te begrijpen wat de giraffe bedoelde

“Ikzelf? “stamelde de muis

“Ikookzelluf?”mompelde de olifant

“Ja maar hij……………”zei de muis

“Nee zij…………”zuchtte de olifant

 

“ssssssssssssssssssssst “” suste de giraffe “veel succes!!!”

Zonder een reactie af te wachten, bukte ze nog net op tijd om de deur uit te stappen.

Daar zaten ze dan; de muis en de olifant; zonder oplossing en allebei boos.

“Ik blijf hier net zolang zitten tot er een oplossing is gevonden”zei de muis

“Nou vooruit dan maar “zuchtte de olifant waardoor de muis gelijk een paar ,meter de lucht in werd geblazen. “Kijk uit!”schreeuwde muis, maar olifant ving haar nog net op tijd op “Eh sorry hoor Mimi.  Goed: hand erop, je gaat echt niet eerder weg dan dat het is opgelost.”

“OK, maar laat die hand maar zitten….., jij moet eerst iets bedenken.”

“nee, hoor, gasten gaan voor, bedenk jij maar iets”

“Ja zeg dat is ook niet eerlijk, waarom zou ik eerst moeten.”

En voor ze het wisten waren ze weer aan het bekvechten.

Zo ging het steeds maar door. Soms verzon iemand een oplossing, dan weer zaten ze stil bij elkaar. Soms verzonnen ze de meest rare scheldwoorden. Na een week stelde de muis voor maar een spelletje te gaan doen. Na twee weken vroeg de olifant de muis ten dans, en na zeven weken vroeg de olifant: “He Mimi weet jij eigenlijk nog waarom we steeds ruzie maakten?”

Geen idee”zei de muis

“Zou het dan opgelost zijn?”

“hmmm”

“dan zou je misschien eventueel wel naar je eigen huisje kunnen wellicht morgen ofzo….”

“’ Of overmorgen..”

“Volgende week kan ook wel hoor”

“Of eh, gewoon nooit………..””

“Ja, je kan ook wel bij mij wonen, mijn bed is groot genoeg!”

“Oh. Oh. Olli!”riep de muis en ze omhelsde zijn slurf, waar Olli weer heel erg van moest niezen:

Haaaaaaaaahahahahahaahahahatsjoe”De muis vloog de lucht in en gilde van plezier; Olli ving haar op en samen stampten ze naar de keuken om een potje thee te zetten.

 

copyright artimedes VOF 2013

 

 

Advertisements

~ door hannahdvb op augustus 22, 2013.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: